تأليفات او مىباشد : دانشمند گرانمايه « نجاشى » كه معاصر سيد رضى بوده و در بغداد مىزيسته و مانند سيد رضى و سيد مرتضى افتخار شاگردى شيخ مفيد را داشته در كتاب « رجال » خود مىنويسد : او معتقد به امامت دوازده امام بود و در اين خصوص كتابها تصنيف كرده است كه عبارتند از : كتاب طلاق ، فدك ، خمس ، فصاحت ابو طالب ، معازير بنى هاشم فيما نقم عليهم ، كتابى در اصول دين ، و شهيدان و كتابى دربارهء امامت ، كتاب انساب ائمه و ميلاد آنان تا صاحب الأمر عليهم السلام . « 1 » حكومت وى ناصر كبير مردى سخاوتمند و بخشنده بود چنان كه او حسن بن قاسم را مأمور گيلان كرد ( فرمانروا ) حسن بن قاسم نمك نشانسى نموده و وى را در قلعهء لاريجان محبوس نمود . ولى ناصر كبير چندى بعد به كمك ليلى بن نعمان از قلعه فرار كرد و با آن كه قادر به كشتن حسن بن قاسم بود او را عفو و جانشين خود نمود . او مردى نيكوكار و فصيح بود . او اراضى طبرستان را ميان روستائيان تقسيم نمود و در نزد محمد بن هارون سرخسى نيز ارج و قربى خاصّ داشت او در اواخر عمر از سلطنت كناره گرفت و به عبادت و تدريس پرداخت و در سال 304 درگذشت . « 2 » و بگفتهء فخر الدين بناكتى در روضة اولى الالباب ، ناصر كبير در دورهء « مقتدر » در سرزمين ديلم قيام كرد و شهيد شد . « 3 »

--> ( 3 - 1 ) كتاب شهيدان راه فضيلت صفحه 28 ، به نقل از رجال نجاشى صفحه 42 چاپ بمبئى . ( 2 ) تاريخ ايران زمين ص 159 و 160